VEDA

VEDA
Çetindir gitmek can hele vedalaşmanın soğuk bir yüzü varsa …
Evet dostlar bugün konumuz “Veda ”
Diyeceksiniz ki neye peki? İnsan hiç kendinden Veda etmiş mı yada şöyle diyelim ; İnsan kendisine Vedat etmiş mi ?

İnsan bazen değilde çoğu zaman kendisine veda eder başkasına değil. Çünkü yüreğinizde büyüttüğünüz insan ile karşınızda duran kişi genelde aynı değildir. Onun için ona veda edeyim derken aslında kendinize veda etmiş oluyorsunuz.

Veda anı yaşanmayası o vakit…
Evet bir tanem bizi birbirimizden koparacak şey hayat mıdır?
Bunun için mi ayrılık vadisi , bülbülün şarkılarını derinliklerinde yutuyor, rüzgar gülün taç yaprağını etrafa saçıyor ve ayaklar şarap bardağının üzerine basıyor.

Seninle birlikte yasemin çiçeği okşayıcı gecede geçireceğimiz cana can ,ruha ruh katan o bitmez zaman , ruhlarımız da bir araya geldiği o ipeksi karanlık gece bu sancılar için mi olacaktır? Yıldızlara doğru kanatlarımız yorulana dek düzgünce uçtuk da , şimdi cehennemin dibindeki uçurumlara doğru mu alçalıyoruz. Yoksa aşk bize geldiğinde uyukluyordu da uyandığı zaman kızdı ve bizi cezalandırmaya mı karar verdi?
Yoksa ruhlarımız gecenin esintisini bizi parçalara bölerek , bir toz bulutu halinde vadinin derinliklerine estirmek için rüzgara mı döndürdü?

Halbuki , biz ne dini bir emre karşı geldik . Ne de yasak meyveden tattık seninle hiçbir zaman ? Öyleyse bizim bu sevgi cennetini ter etmemizin sebebi ne ? Hiçbir zaman isyan etme fesadında bulunmadık , o zaman neden ayrılık cehennemine doğru ilerliyoruz? Hayır , hayır bizi bir araya getiren anlar yüzyıllardan dahi yüce ruhlarımızı aydınlatan o ışık karanlıktan daha güçlüdür.
Eğer şiddetli fırtına – bu ne olursa olsun- bizi bu dalgalı Okyanusta ayırırsa , dalgalar bizi bir araya getirecektir, ben buna eminim .

Eğer bu yaşam bizi öldürürse , ölüm bizi bir araya getirecektir.
VESSELAM 👋