Yaşayamadığımız hayaller

Tek başınalık için etrafta hiç kimsenin olmaması gerekmez; aslında tek başınalık en bariz şekilde kalabalıkların tam da içinde hissedilen bir şeydir. “Herkes burada, etrafımda, yanı başımda” diye geçirdi içinden kederle, “ama nasıl oluyorsa yine de hiç kimse yok!” Ayrılık çoğu zaman hiç bir arada olmamışlığın kederle farkedilmesiyle ortaya çıkar. Tabiatın içinden kafamıza göre ‘kurtarılmış bölgeler’“Yaşayamadığımız hayaller” yazısının devamını oku

Doluyu boşlukla doldurmak

Yaşayanlar biliyor, hayat fani, hızla gelip geçiyor. Herkes de bundan şikayetçi değil mi? Kum saatinin hızla akıyor, hayatın kendini hızla tüketiyor olmasından muzdarip olmayan var mı? Buna karşılık, şu son devirde vakit geçirmek için türettiğimiz şunca meşguliyetin anlamı ne? İçinde derinliğine yaşanmayı hak eden bu kadar çok şey varken niçin hayat bizi kesmiyor, kendine çekmiyor?“Doluyu boşlukla doldurmak” yazısının devamını oku

Benzemez kimse sana

“Her yıl yeniden görününce ucu, güzün soluk kentinin, otururlar, iyice kurutulmuş çam tahtalarından günlerce rendeleyerek sağlam, geçmeleri sıkı bir tabut yaparlardı. Geçen mevsimlerin ölüsünü koymak için” diye yazmış Onat Kutlar, ‘Bahar İsyancıdır’da. Duvarlardan her gün bir sayfasını kopardığımız takvimler eksildiği için, günlerin nasıl sessizce geçip gittiğini fark edemiyoruz pek eskisi gibi. o bir tür illüzyondu,“Benzemez kimse sana” yazısının devamını oku

Fırtınaya yakalandık

Bir çok yüzümüz var. Çok kısa bir zaman içinde bir yüzden başka bir yüze geçebiliyoruz. Sonradan geçtiğimiz yüzümüz bir önceki yüzümüzden tamamen farklı, adeta onu tekzip eder nitelikte… Bir halimiz, bir başka halimizle çelişiyor. Bütünlüğümüz yok; birbiriyle ilgili ve ilgisiz parçaların bir araya gelmesinden oluşan bir karmaşanın fotoğrafı gibiyiz. Karakterlerimiz kırılgan; bir öyle, bir böyleyiz.“Fırtınaya yakalandık” yazısının devamını oku

Düşününce

Çok tekrar edildiği, çok karşımıza çıktığı için ezberimize aldığımız, gerçek sandığımız, dolaşımına kandığımız yargı cümleleri, söz kalıpları var. Bir zaman sonra bunları duya söyleye kendi düşüncelerimiz sanmaya başlıyoruz. Halbuki bu ezberleri edinmek için bir iki dakika bile o lakırdılar üstünde düşünmüşlüğümüz yok. Yani bir şeyleri düşüncemiz diye alıyor, kullanıyor, etrafa satıyor, tafrasını yapıyoruz ama aslında“Düşününce” yazısının devamını oku

Kendine Bak

Kendimizden öteye geçmek, insanları tanımak, onları kendi gizleri içinde arayıp bulmak, derinliklerine dalmak, onlarla anlamın engin ülkesinde buluşmak, bilişmek, duygularda, inceliklerde, güzelliklerde, hüzünlerde rastlaşmak… Kendimizden başkasına dönüp bakmayarak, onların başkalıklarında hiç konaklamadan, anlamayı, tanımayı, öğrenmeyi hiç denemeden öylece geçip giderek insanlık boyutunda sonsuz çeşitlilikle tezahür ve tecelli eden ilahi sanata nazar-ı dikkatimizi kapatmış oluyoruz. Bu“Kendine Bak” yazısının devamını oku

Hayat mı peki?

Takıntıya varan bir şekilde hiç durmadan eşyalarını düzenleyenler, bir türlü istedikleri gibi düzene sokamadıkları hayatlarının seğirmesini mi yaşıyor? Bazen kendini kederli bir şarkının nakaratında o şarkıyla birlikte tekrar edip duruyormuş gibi hissediyor insan! Neşeli günler var, kederli günler var, bir de daha çok içinde hangi duyguları barındırdığının farkında olmadığımız günler var. Değil her döneminde, her“Hayat mı peki?” yazısının devamını oku

Yaşayamıyorum

Yaptığımız şeyleri sürekli birbiri ardı sıra ekleyerek yapıyoruz. Arada neredeyse hiç boşluk bırakmıyoruz. İçimizde, yaptıklarımızın ucunu bırakırsak akışı kaçıracağımızı, geride kalacağımızı, bir daha durumu toparlayamayacağımızı söyleyen bir ses var. O ses bizim sesimiz değil; dünyanın sesi, dünyayı bu hale getirenlerin sesi! Bir şey kaçıracağımız yok aslında, bir şeylere yetiştiğimiz de yok; öyle olacağına, bu döngünün“Yaşayamıyorum” yazısının devamını oku

Hayat Bizi Eksilterek İlerler

Bir şeyi kaybettiğimizin idrakine, o şeyin hayatımızdan neyi eksilttiğini tam olarak kavrayabildiğimizde varıyoruz. Ve çoğunlukla bu durum içimizi çok acıtıyor. Çoğumuzun yaşadığımız her şeyi yerli yerine koymak gibi bir zihinsel alışkanlığı yok ama yine de zihin dünyamızda hayatımızın belli bir fotoğrafı var. Gerçek bir eksilme yaşadığımızda, o fotoğrafta birkaç piksel ışığını yitirip sönüyor. Bu eksilmeler“Hayat Bizi Eksilterek İlerler” yazısının devamını oku

Boşa Kürek Çekiyoruz

Zamanı hayat cinsinden biriktirmek artık pek çok kişiye gerçek anlamda nasip olmuyor. Pek çoğumuz eskilerin meşhur söyleyişiyle elimizdeki zaman sermayesini bozuk para gibi harcıyoruz. Yine pek çoğumuz bu gerçek bir şekilde yüzümüze vurulduğunda da muhtemelen kabullenmek istemiyoruz. Bunun sağlamasını yapmak pek de zor değil oysa! Yaşadıklarımızdan elimizde ne kaldığına, zihnimizde ve kalbimizde ne biriktiğine samimiyetle“Boşa Kürek Çekiyoruz” yazısının devamını oku

WordPress.com'da ücretsiz olarak kendi web sitenizi oluşturun.Kendi web sitenizi oluşturun
Ücretsiz başlayın