Yazar arşivleri: Vedatsalihoglu

Ayrılığın birçok çeşidi var, vedaların gizli ve saklı hikayeleri. Bazen iki insan, iki uçsuz bucaksız deniz gibi büyük bir sarsıntıyla birbirinden ayrılıyor da, kimsenin haberi olmuyor. Bazen birkaç kelime, hayatı öncesi ve sonrası diye ikiye bölüyor da, hiç kimsenin dikkatini çekmiyor. Bazen nefes alıp veren herkes, kıpırdanıp duran her şey durup kalıyor da, ayrılık belki“Eksilenler” yazısının devamını oku

İçimiz yazılmış da gönderilmemiş mektuplarla dolu… Yahut başlanmış da bitirilememiş, belki başlamaya dahi cesaret edilmemiş mektuplarla… İçimiz unutmaya kıyamadığımız küçük ayrıntılarla dolu… Alıp nereye koyacağımızı, neye iliştireceğimizi, hangi cümlede geçireceğimizi bilemediğimiz kırıntılarıyla dolu hayatımızın. İçimiz yutulmuş isyanlarla, bastırılmış haykırışlarla dolu… Neye mal olduğunu kimselerin bilmediği fay kırıklarıyla… İçimiz anahtarı denize atılmış paslı kilitlerle, kapalı kapılarla“Gitsen gidilmez” yazısının devamını oku

Bir taşı suya atmak gibi olup geçiveriyor bazı şeyler. Kısacık bir zaman halkalanıyor sanki suyun üstünde ve kaybolup gidiyor sonra. Ne suyun üstündeki izleri biraz daha orada tutmak mümkün, ne taşı geriye almak… Bazı şeyler diye söze başladım ama aslında her şey böyle hayatımızda… Hatta hayatın kendisi böyle… Suya atılmış bir taş, suyun yüzeyinde bıraktığı“Geri dönememek” yazısının devamını oku

Meselelere her birimiz bir taraftan bakıyoruz. Her bakanın bakışında kendinden bir şeyler var, objektif bakış kahir ekseriyet için artık neredeyse imkansız hale geldi. Belki bir yeni adım atıp şöyle düşünmeliyiz: Hangi taraftan bakarsak bakalım herhangi bir kavramı konuşurken insanı konuşuyoruz aslında. Ve bugünün insanları olarak içimizde hangi idealleri taşıyor olursak olalım, gündeliklerimizde o genel akışın“Küçük küçük yalanlar” yazısının devamını oku

Bir şeyi yaparak ne kazanacağımızı düşündüğümüz kadar, o şeyi kazanmak için neyi feda etmemiz gerektiğini artık pek fazla düşünmüyoruz. Pek çok şeyimiz var bugün, belli ki pek çok şey yapmış ve bunun karşılığında pek çok şey kazanmışız. Bu çarpıcı başarı grafiği tablosu hepimizin zihin duvarında asılı, adeta adı konmamış bir sarhoşlukla hep ona bakıyoruz. O“Ne kaldı ki ,ne gitsin” yazısının devamını oku

Bir gül, güllerin “bir “i olan bir gül ; Yekgül … Varsın gül bahçıvanı bilmesin gül aştığını. Tüm benliğimi saran bir sevgi var güle karşı. Ve varsın, Gül de duymasın bülbülü. Bir ömür boyu açılmasını bekler gülü, yine güldür, bülbülü bülbül yapan … Ama ne olur cann üzülmen olmasın bir lahza bile , hele ağlamak“Aşka Dair Derleme (Ay Parçası)” yazısının devamını oku

İnsanın kendi içine doğru bir derinlik kazandırması gerekiyor bir şekilde kendine. Bunu yapmazsa, dünyanın üstüne yığdığı ağırlıklardan kaçıp kurtulabileceği hiçbir yer kalmıyor ve çaresizce eziliyor o ağırlıkların altında. “Ne dersek diyelim, ne iddia edersek edelim, dünya gerçekten çekip gitmeden çok öncesinde terk ediyor bizleri. Daha önce de en çok meraklısı olduğumuz şeylerden, günün birinde artık“Her bitiş belki bir başlangıçtır.” yazısının devamını oku

Bir şeyi gördüğümüzde, işittiğimizde, bir şeyin farkına vardığımızda, orada öyle bir şeyin yaşandığının ayırdında olduğunuzda artık o ‘şey’ hayatınızın bir parçasıdır. Her gün sayısız hayat parçacığını, yaşanmışlık kırıntısını, anlam zerresini alıp içimizde biriktiriyoruz. Bütün o biriktirdiklerimiz bizimle yaşayan, hayatımızı inşa eden, büyütüp çoğaltan, zenginleştirip derinleştiren şeyler oluyor sonra. Kendiliğinden oluşuyor bu birikim, özel bir gayretle“İçimizde kalan şeyler” yazısının devamını oku

Her şeyin yolunda gittiğini düşündüğümüz zamanlarda bile, hani ortada hiçbir şey yokken birileri bize güzel bir şeyler söylediğinde, şöyle bir geçerken göz ucuyla içimizde açan bir mine çiçeğinin farkına varıverdiğimizde, öyle eflatun, öyle ince, öyle dokunaklı, işte öyle bir anda bile, denizin gelip bizi bulduğu bir esintili öğle sonrasında, sessizliğin yumuşacık bir yorgan gibi gelip“Tamamlanamadık” yazısının devamını oku